In tegenstelling tot wat de dagvoorzitter dacht: de titel bevat geen spelfout HR Community organiseerde op 30 oktober de bijeenkomst ‘VitaliTijd’, over het vitaal organiseren en vitaal houden van je organisatie in tijden van snelle, onvoorspelbare veranderingen. Aan de vitaliteit van de bezoekers werd in mindere mate gedacht: bij binnenkosten werd ik al overladen met bittergarnituren en muffins. Met mijn duurzaamheidsbril stond ik ook wat ambigu tegenover de plastic pasjes die voor iedere bezoeker speciaal werd gedrukt bij een daarvoor bestemd apparaat.

Mijnheer Dut
Zeer vermakelijk was het optreden van theater duo Mijnheer Dut, gevormd door Mariëlle Mijnheer en Simone Dut. Deze dames wisten op zeer humoristische en prikkelende wijze neer te zetten hoe het er in het bedrijfsleven aan toe gaat als het gaat om ‘samenwerken’. Dit deden zij met het nodige sarcasme en heerlijk overdreven stereotypering van persoonlijkheden die langs elkaar heen werken. Goed uitgespeeld en bijna te overdreven, maar daardoor wel zeer tekenend, want het is herkenbaar en daardoor drukt het je met de neus op de feiten. De manier waarop er soms wordt gewerkt is niet echt bevorderend voor de vitaliteit van een bedrijf en diens werknemers.

Amplitief beleid
Drie sprekers volgden, waaronder Tinka van Vuuren, bijzonder hoogleraar vitaliteitsmanagement aan de Open Universiteit Heerlen. Volgens haar wordt er te veel geïnvesteerd in de 5% niet-functionerende werknemers en te weinig in e overige 95%. Daar is wat voor te zeggen. Naast een curatief en preventief beleid met betrekking tot vitaliteit en duurzame inzetbaarheid pleit ze voor een amplitief beleid. Het Latijnse amplio is in het Engels vertaald als to amplify, wat verbeteren betekent. We moeten dus niet alleen ‘ziektes’ en belemmeringen in organisaties willen genezen en voorkomen; we moeten juist het gezonde en goede versterken en verbeteren!

Open deuren
We moeten draagkracht voor vitaliteit en duurzame inzetbaarheid in organisaties vergroten, de organisatie en diens medewerkers vitaliseren door scholing, persoonlijke ontwikkeling, verbreding en verdieping, aandacht voor mobiliteit en leefstijl. Dit alles door nieuwe organisatievormen te bedenken en functies te herontwerpen, ons lange termijndenken te gebruiken en vooral: door samenwerking tussen werkgever en werknemer. In plaats van een aanspreekcultuur hebben we een aansteekcultuur nodig, waarin men elkaars goede voorbeeld volgt en de olievlek van vitaliteit en duurzame inzetbaarheid zich uitbreidt. Het lijken allemaal open deuren, maar ze kunnen niet vaak genoeg worden open getrapt!