Een ruzie uitvechten via de media levert geheid aandacht op. Gevaarlijk is het wel: het sentiment kan zich zomaar tegen je keren.

Terugkijkend op de ‘affaire Cool Cat’ valt 1 ding op: het interview met minister Ploumen in het AD dat de hele rel in gang zette, bevatte totaal geen nieuws. Twee maanden eerder al had Ploumen Cool Cat, Wibra en Prénatal in een open brief aan Tubantia opgeroepen het veiligheidsakkoord voor Bangladesh te ondertekenen. Toen pikte niemand de boodschap op. Na het interview in het AD sprongen de media massaal op deze ‘fittie’. Waarom?

Op 28 september verscheen op de opiniepagina van regionaal dagblad Tubantia een opiniestuk van Ploumen onder de kop ‘Kledingbedrijven moeten hun verantwoordelijkheid nemen voor arbeidsomstandigheden in Azië.’ Daarin stelde ze: ‘Het nemen van verantwoordelijkheid voor verbetering van de arbeidsomstandigheden in Bangladesh is […] een kwestie van fatsoen en welbegrepen eigenbelang. Liever vestig ik de aandacht op bedrijven die die stap nog niet hebben gezet. Daar zijn grote namen bij, zoals Cool Cat, Wibra, Prénatal.’

Verkorte versies van deze brief verschenen dezelfde dag in twee andere Wegener-kranten, maar verder ging geen rimpeling door de vaderlandse pers.

Eind november gaf de minister een interview aan het AD waarin ze inhoudelijk hetzelfde vertelde. Nu was de kop:  ‘Ploumen zet Cool Cat, Wibra en Prénatal op zwarte lijst.’ Er was helemaal geen zwarte lijst, maar het bekt wel lekker. En het wekt allerlei duistere suggesties. Waar is die zwarte lijst? Wie staan er nog meer op? Wat spoken ze daar uit in Den Haag?

Emotioneel

Die maandag beheerste Ploumens ‘zwarte lijst’ bijna alle nieuwskanalen. Veel aandacht ging uit naar Cool Cat-topman Roland Kahn. Hij voedde de rel met smeuïge oneliners als ‘De minister is als een zeemeeuw die op je kop schijt’. ’s Avonds gaf hij een emotioneel interview bij Pauw en Witteman, waarin hij het lied ’15 miljoen mensen’ aanhief.

Kahn, een gewone Nederlander, gemangeld door duistere machten uit Den Haag.

Ontploft

Hij dreigde vervolgens de minister met een kort geding wegens smaad. Eind januari publiceerde Ploumen schielijk een nieuwsbericht waarin ze betreurde ‘dat verkeerde suggesties’ zijn gewekt omtrent Cool Cat en waarin ze Kahn prees om zijn serieuze inkoopbeleid. Kort geding afgewend.

Het mediasentiment veerde de andere kant op: de minister maakte ‘een pijnlijke draai’ (Volkskrant). De affaire was in Ploumens ‘gezicht ontploft’ (Telegraaf).

Ploumen kreeg hiermee een ogenschijnlijk duurbetaalde les mediabeleid: het ene moment leest bijna niemand je stukje, het volgende moment valt de gehele vaderlandse pers over je heen om precies dezelfde boodschap. Wat een kop al kan doen.

Omzetverlies?

Rest nog 1 interessante vraag. Zouden Cool Cat, Wibra en Prénatal omzetverlies hebben geleden door alle negatieve aandacht? Wat denkt u?

– met dank aan Marloes Roijackers –