shutterstock_265877333Bent u een gezonde, hoog opgeleide Nederlandse man die én jong is én jarenlange relevante ervaring heeft? Dat is mazzel! U zult weinig moeite hebben om een leuke baan te vinden! Voor anderen valt dat niet mee: maar liefst 1,1 miljoen mensen in Nederland zochten vorig jaar tevergeefs naar werk. Hoogopgeleide allochtonen worden minder snel aangenomen, vrouwen krijgen een lager salaris en veel zzp´ers zijn eigenlijk schijnzelfstandigen.

Mensen met een “afstand tot de arbeidsmarkt” vinden al helemaal niet gemakkelijk hun droombaan, want ze zijn niet het schaap met de vijf poten, de prins op het witte paard, het zondagskind of geboren met een gouden lepel in de mond. Doordat ze een lichamelijke beperking hebben, een psychische stoornis of een ander “vlekje” zijn ze vrijwel nooit de perfecte kandidaat voor die ene vacature.

Maar waarom zou dat ook moeten? Waarom zou de sollicitant zich in bochten moeten wringen om precies in het functieprofiel te passen? Waarom is het nodig dat cv’s gepimpt moeten worden om een kans te maken op werk? Waarom zou de mens zich moeten aanpassen aan het werk? Kan dat niet andersom?

Natuurlijk kan dat. Een goede kleermaker kan voor iedereen een mooi pak maken, hoe groot, klein, dik, dun, scheef of krom ook. Het is een kwestie van de klant goed opmeten en de stof precies op maat knippen. Een standaardfiguur in een confectiepak hijsen kan iedereen, een maatpak maken is vakwerk.

Voor een HR-manager geldt hetzefde: een high potential aan werk helpen kan iedereen, maar de juiste baan bij een unieke kandidaat zoeken is een mooiere uitdaging. Job carving, wordt dat wel genoemd. De voordelen voor de samenleving zijn enorm: iedereen doet mee, ieder talent wordt benut en minder mensen voelen zich afgedankt. Dat mag op de nationale to-do-lijst.