Bamm. Met een klap lig ik achterover in de modder. Ik kijk naar mijn onderarm en zie kleine druppeltjes bloed opwellen in de schaafwond die zojuist ontstaan is toen ik van de balk afgleed. Verdorie. Deze hindernis zou ik toch moeten kunnen nemen? Ik doe vaker survivalruns en deze is weliswaar iets anders opgezet, maar toch. Ik ga rechtop zitten en kijk hoe een andere deelnemer aan komt rennen. Hij klimt in het touw en door middel van een goed geplaatste voetklem houdt hij het touw tussen zijn benen en wringt zich over de balk, waarna hij via het touw uitklimt en na een sprong aan de andere kant zijn weg vervolgt. Achter hem komt een duo aan die een koppelrun doet. Ze helpen elkaar omhoog over de balk en rennen verder. Toch wel makkelijk zo’n maatje…

5-swingover

Ik besluit het voorbeeld van de man te volgen en weet na een aantal pogingen met een voetklem over de balk te komen. Toch gehaald. Met een goed gevoel ga ik op weg naar de volgende hindernis. Nog maar 22 te gaan.

Terwijl ik ren schiet het door mijn hoofd dat dit eigenlijk niet veel anders is dan de deelnemers van de Community of Practice circulair (ver)bouwen ervaren. Deze CoP – die afgelopen week van start ging – brengt een aantal partijen bij elkaar die ieder een (ver)bouwopgave hebben. De een groter van de ander, sommigen met een deadline en anderen niet, maar de kernvraag delen zij: hoe ga ik zorgen dat mijn (ver)bouwopgave zo circulair als mogelijk gerealiseerd wordt? Waarbij ik dus zorg dat er waar mogelijk gebruik gemaakt wordt van bestaande, of biobased materialen en/of het bouwwerk na de gebruiksfase weer grotendeels hergebruikt kan worden.

Ook voor hen is een reis vol nieuwe en vaak uitdagende hindernissen. Deze lopen uiteen van vragen rondom materialen (wat is meer circulair; hout of beton?) en techniek (demontabel of biologisch afbreekbaar?), proces (hoe organiseer ik mijn bouwkolom? Welke criteria moet ik hanteren? Hoe vraag ik uit?) en financiering en business model (ben ik eigenaar of de toeleverancier? Ga ik voor lease, huur, koop-terugkoop?) Veel vragen en opties, maar hoe kies je de juiste aanpak? En ook in dit geval zijn er andere partijen die de hindernissen al een keer genomen hebben en dus van geleerd kan worden. Wellicht kan het ook helpen een ‘koppeltje’ te vormen en een hindernis samen te nemen…

In de CoP proberen wij het zo te faciliteren dat alle elementen aan bod komen. Door middel van een combinatie van gastsprekers met praktijkervaring, groepsgesprekken en zelf aan het werk worden ‘hindernissen’ geanalyseerd en een aanpak vastgesteld. De lessen die we samen leren delen we via diverse kanalen om ook anderen hiervan te laten profiteren. Alleen ga je snel, samen kom je verder.

Aan de andere kant van de akker zie ik in de bosrand de volgende hindernis opdoemen. Laat maar komen denk ik met een glimlach.